De afgelopen week was heel spannend voor ons; we kregen het verschrikkelijke nieuws dat Minot zou gaan overstromen en dat er niets meer gedaan kon worden om dit tegen te houden. Wij waren op dat moment in Florida, dus vrienden en kennissen in Minot hebben ons huis gereed gemaakt; alles zo hoog mogelijk gezet, waardevolle spullen opgehaald etc. en toen was het afwachten.
Officieel is de rivier op zijn hoogste punt geweest en ons huis is nog droog. Heel veel andere huizen helaas niet. Veel huizen hebben ernstige schade, denk aan water tot aan het dak toe. Scholen, kerken, winkels, alles verwoest, 10.000 mensen zijn geevacueerd. De schade in een dorpje van slechts 39.000 inwoners is echt enorm.
Vanaf ons huis kunnen we het water zien, alle straten om ons heen staan onder water, dus we willen Max niet in Minot hebben nu. Op dit moment is ook het normale water besmet en kan niet gedronken of gebruikt worden. En zo verwachten we nog wel tal van problemen. We komen dus eerder naar Nederland, dinsdag al, even bijkomen van alles en zorgen dat voor Max alles gewoon doorgaat als normaal.
Verder gaat het met ons goed, we voelen ons ontzettend gezegend dat ons huis (nog) droog is. We zitten er zo dichtbij! Maar tegelijkertijd zijn we ook verdrietig dat zoveel van Minot verwoest is en dat zoveel mensen, veel bekenden, zoveel kwijt zijn. Het klinkt cliche, maar geniet iedere dag oprecht van wat je wel hebt. Je beseft pas hoeveel je hebt als het je afgenomen dreigt te worden. Dat besef is bij ons sterker dan ooit.
Nederland we komen eraan, tot heel snel!!
http://www.facebook.com/photo.php?fbid=245023005514128&set=o.113338562042681&type=1&theater (foto van de school aan het begin van onze straat)
